Perlis, ( pełna nazwa Perlis Indera Kayangan), najmniejszy stan Malezji, na Półwyspie Malajskim, graniczy z Tajlandią. Powierzchnia 795 km² (wraz z archipelagiem Langkawi). 214 585 mieszkańców (2004). Stolicą stanu jest Kangar.

Uprawa ryżu, poza tym kauczukowca i palmy kokosowej.

Islamskie władze lokalne w Perlis promują wielożeństwo bez żadnych ograniczeń. W innych rejonach Malezji na nową żonę muszą się zgodzić obecne małżonki.

Wyspa, przypominająca kształtem żółwia, jest największą (20 km długości, 11 km szerokości) i najpiękniejszą z wysp koło wschodniego wybrzeża. Można na niej odpocząć w miłej atmosferze, oddając się różnym przyjemnościom – nurkowaniu w krystalicznie czystej wodzie, wylegiwaniu się na plaży pokrytej białym piaskiem czy przemierzaniu skalistych szlaków turystycznych.

Obecnie Tioman to prawie wyłącznie ośrodek turystyczny. Stałych mieszkańców jest niewielu, a w sezonie przebywa na wyspie więcej turystów niż miejscowych. W okresie wakacji zjeżdżają tu prawdziwe tłumy. Gdy wschodnie wybrzeże nawiedza monsun (XI–III), życie na wyspie właściwie zamiera. Jeżeli ktoś planuje przyjazd poza tym okresem, powinien skontaktować się z biurem informacji turystycznej w Mersingu, ponieważ pora deszczowa często się opóźnia.

Większość tanich noclegów można znaleźć na wybrzeżu zachodnim, przy północnym skraju wyspy, zwłaszcza w rejonie plaż ABC i Salang. Ta ostatnia plaża jest zwykle zatłoczona, ale w jej okolicy zatrzymują się wszyscy, którym zależy na dużej liczbie restauracyjek i wieczornych wyprawach do drink-barów. ABC jest spokojniejsza i bardziej uporządkowana. Juara to mała wioska na wschodnim wybrzeżu. Są w niej tanie noclegi dla wszystkich, którzy szukają odrobiny samotności (niedługo ma powstać nowa droga do Juary). W największej miejscowości na wyspie – Tekeku, działają urząd pocztowy i kantory wymiany. W Tekeku oraz przy plażach ABC i Salang nie brakuje budek telefonicznych.

W wielu wypożyczalniach można zaopatrzyć się w sprzęt do nurkowania z rurką. Najlepszymi miejscami dla miłośników tej formy wypoczynku są wody w rejonie Pulau Tulai, zwanej potocznie Coral Island (Wyspa Koralowa). Morskie kursy nurkowania z akwalungiem kosztują ok. 750 RM, a dwa wypożyczenia ekwipunku i dwa zanurzenia – ok. 160 RM.

Piechurom warto polecić fantastyczną 7-kilometrową wycieczkę w poprzek wyspy, z Tekeku do Juary. Na półtoragodzinny spacer trzeba zabrać duży zapas wody. Trasa, miejscami dość stroma, zaczyna się kilometr na północ od przystani w Tekeku i prowadzi przez dżunglę. Niedaleko szczytu wzniesienia mija się niewielki wodospad.

Od czerwca do sierpnia na wyspę przybywają tłumy gości, są więc kłopoty ze znalezieniem wolnych łóżek. Poza tym okresem turyści mogą przebierać w korzystnych ofertach. Większość restauracji to lokale przy ośrodkach, zapewniające niezłe wyżywienie. Doskonałym daniem są świeże owoce morza z grilla. Niewielkie sklepy z najpotrzebniejszymi artykułami stoją przy plażach ABC i Salang oraz w Tekeku.

Dwa razy dziennie latają samoloty Berjaya Air do Kuala Lumpur i Singapuru. Większość promów na wyspę Tioman odpływa z portu w Mersingu. Podróżowanie po wyspie jest obecnie dość kłopotliwe. Tramwaj wodny kursuje bardzo nieregularnie, a w porze deszczowej w ogóle nie pływa. Turyści, którzy zamierzają wybrać się w inne zakątki wyspy, pozostają na łasce wyjątkowo pazernych właścicieli prywatnych łodzi.

Na tę małą wysepkę, 36 km na południowy wschód od wybrzeża Sabahu, przybywają amatorzy nurkowania z całego świata. Sipadan to wierzchołek wapiennej iglicy wyrastającej z dna morskiego na wysokość 600 m.

25 m od wschodniego brzegu wyspy można podpłynąć do niemal pionowej ściany skalnej i spojrzeć w ciemną głębinę morza.

W kwietniu 2000 r. Pulau Sipadan trafiła na pierwsze strony gazet za sprawą bandytów dowodzonych przez Abu Sayyafa, którzy wylądowali na wyspie, sterroryzowali jedynego tamtejszego policjanta i odpłynęli na Filipiny z 20 zakładnikami (m.in. zagranicznymi turystami).

Wyprawy połączone z nurkowaniem są organizowane od świtu do nocy przez różne firmy. W każdym przypadku łodzią płynie wykwalifikowana załoga z instruktorem. Aby jak najwięcej skorzystać z pobytu na wyspie, trzeba wykupić kilkudniowy pobyt z nurkowaniem. Nowicjusze mogą się zapisać na kurs.

Nurkowanie w rejonie ściany skalnej może dostarczyć niezapomnianych wrażeń. W głębszej wodzie pływają barakudy i ławice tuńczyków, od czasu do czasu można też zobaczyć rekina wielorybiego i sympatyczne ryby młoty ciekawie przyglądające się nurkom. Najlepsze wody do nurkowania z rurką są w okolicach przystani. Można tam płynąć nad uskokiem, obserwując różne pospolite wargacze, ryby papuzie, ryby nietoperze oraz przedstawicieli innych gatunków fauny morskiej.

Liczba turystów jest ściśle ograniczona. Wynosi 80–100 osób na dobę. Kontrola przyjazdów jest możliwa dzięki udzielaniu pozwoleń, które najlepiej zarezerwować z 24-godzinnym wyprzedzeniem. Turyści mieszkają na wyspie w komfortowych domkach z wentylatorami, łazienkami i prysznicami z odsoloną wodą. Cena pobytu obejmuje koszt wszystkich posiłków. Rejs statkiem z Semporny (45 min) jest zazwyczaj wliczony w cenę imprezy. Podróż na własną rękę oznacza duży wydatek.

Pierwsza organizacja państwowa na terenie dzisiejszej Malezji powstała na początku XV w., kiedy powstał Sułtanat Malakki. W tym czasie na obszarze Azji południowo-wschodniej rozprzestrzenił się islam. W 1511 Malakkę podbili Portugalczycy, zakładając tam kolonię. Synowie ostatniego sułtana Malakki założyli Sułatanat Perak i Sułtanat Johor. Rozpoczęła się rywalizacji między Portugalczykami oraz Sułtanatem Aceh i Sułtanem Johor o kontrolę nad cieśniną Malakka. Konflikt ten trwał do 1641 r., kiedy Holandia wraz z sułtanem Johor przejęła kontrolę nad cieśniną.

W 1786 r. Kompania Wschodnioindyjska otrzymała od sułtana Kedah wyspę Penang. W drugiej połowie XIX w., wiele państewek malezyjskich prosiło o pomoc Wielką Brytanię w celu rozwiązania konfliktów wewnętrznych. Do początku XX w. stany Pahang, Selangor, Perak i Negeri Sembilan utworzyły Sfederalizowane Stany Malezji. Chociaż formalnie były suwerenne, to faktyczną władzę sprawowali brytyjscy rezydenci, mianowani jako doradcy miejscowych władców. Pozostałe stany: Johor, Kedah, Kelantan, Perlis i Terengganu utworzyły Niesfederalizowane Stany Malezji. One również przyjęły brytyjskich rezydentów, to nie podlegały one bezpośrednio Londynowi. Stany Sabah i Sarawak były natomiast częścią Brytyjskiego Borneo Północnego.

W styczniu 1942 r. wojska japońskie zaatakowały półwysep malajski. Mimo zaciekłego oporu sił brytyjskich, australijskich i indyjskich Japonia do końca lutego opanowały półwysep malajski jak i wyspę Borneo. Japończycy traktowali Malajów dość dobrze, przez co część malajskich urzędników i intelektualistów z nimi kolaborowała. Większość sułtanów także współpracowała z japońskim okupantami, choć później twierdzili, że robili to wbrew własnej woli. Japończycy stali się jednak niepopularni, po tym jak oddali Tajlandi cztery północne stany (Kedah, Perlis, Kelantan i Terengganu). Chińczycy natomiast brutalnie prześladowani, co spowodowało powstanie partyzantki antyjapońskiej.

W 1945 Brytyjczycy ustanowili w Brytyjskich Malajach administrację wojskową, a cztery stany północne zostały zwrócone przez Tajlandię. 1 kwietnia 1946 utworzono Związek Malajski. Malajowie protestowali ponieważ nie podobało im się ograniczenie władzy sułtanów jak i przyznanie obywatelstwa imigrantom, głównie Chińczykom. 31 stycznia 1948 utworzono Federację Malajską, składającą sie ze wszystkich malajskich stanów, lecz bez Singapuru. 31 sierpnia 1957 Federacja Malajska ogłosiła niepodległość od Wielkiej Brytanii.

16 września 1963 przyłączono północne Borneo i zmieniono nazwę kraju na Malezję. W 1965 od Malezji odłączył się Singapur, który stał się suwerennym państwem.